Beth Hoffman Sözleri

“İnsanlar nasıl bilge olur, biliyor musun? Dışarıya çıkıp dünyaya karıştıklarında, yaşamaktan korkmadıklarında.. Bilgelik deneyimle kazanılır. Her günü bir armağan olarak görüp sevinç ve şükürle karşılarsan eğer, gerçekten yaşar ve deneyim kazanırsın. Sen onlarca kitap okuyorsun, kitapların zekânı geliştirdiği şüphesiz bir gerçek. Ancak ne kadar okursan oku, kitaplarda yazan bilgiler seni asla bilge yapmaz.”

“Oletta odadan çıkmadan önce bana, beni sevdiğini söyledi. Aslında tam olarak bu kelimeleri kullanmamıştı. Bana, ‘Senin bana bakan yüzünü görmeyince, mutfağıma güneş doğmuyor,’ demişti.”

“Hepimiz gurur duymadığımız şeyler yaparız. Bu insanın doğasında var.”
“Rüzgarın, acı ve hüznümüzü uçurmak adına doğanın kullandığı bir yöntem olduğunu söylerdi.”
“Seninle ilgili en büyük dileğim ne olur, biliyor musun? Umarım neden bu dünyaya geldiğini, buraya seni çağıranın ne olduğunu anlarsın. Onu anladığın zaman gerçek mutluluğa erişir ve hayat amacını keşfedersin. Belki amacın evsiz hayvanlara sahip çıkmaktır, belki eski evleri yıkılmaktan kurtarmaktır, belki de kör insanlar için kitap okumaktır. Bunu ancak sen bilebilirsin. İçini yakan ateşin, gerçek tutkunun ne olduğunu bulmalısın, tatlım.”
“Annem sadece üç gün önce ölmüştü, ama şimdiden hayatımın en önemli dersini almıştım: Ölüm her şeyi değiştirir.”
“Kitaplarım hayatım olmuştu, daha doğrusu kitaplar sayesinde hayattan kaçıyordum.”
“Dualarım nereye gitti? Yoksa hepsi ağaçlardan dökülen yapraklar gibi Tanrı’nın kapısının önünde mi birikti? Ya tanrı bir gün kapısını açar ve dualarımın birbirine karıştığını görüp tekrar kapatırsa?”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir