Sezen Aksu Sözleri

İnsan karar verince öldürmeye birini, gerekçe bulur önce ikna eder kendini.

Aşk koruyabilir bir tek, kaldıysa eğer hâlâ masumiyetimizi.

Sevmenin de sevilmenin de bir bedeli var, aşar tenimizi.

Korktuk evet cezalanmaktan ki vazgeçtik sevdalanmaktan.

Sen aklı, ben ise aşkı seçtim.

Onların kendi hikayeleri yok, onlar sadece seyirci dünyada. Aşksız, yaşsız, hasarsız bir diyarda.

Yaşam kimine daha çok şans tanır ve eşitlik bozulur. Yaşamın herkes için eşitlenmesi, insanın en kutsal amacıdır.

Kimse kendini seçerek dünyaya gelemediğine göre, insanı insandan üstün tutmamızı gerektiren hiçbir veri yoktur.

Bazen kendimizi çok gelişmiş bir bilgisayar, vicdanı da Allah’ın çipi olarak düşünürüm ben.

Önce insani sonra toplumsal sorumluluklarla elini taşın altına koyanların,koymaya hazır olanların en değerli mücadelesi eşitliktir.

Bütün büyük dönüşümler,hayata vicdan gözüyle bakan vicdanlı insanları gücüyle gerçekleşir.

Neyi ne zaman öğreneceğimizi,ne zaman içselleştirebileceğimizi kestirmek mümkün değil.Bu yüzden bende herkesin son ana kadar kredisi vardır.

Bir yorgan misali örtündüm yalnızlığı, bu yıl da aşk buraya hiç uğramadı.

Her insan biraz romandır, kahramandır, biraz yalandır.

Ağlamak, öfke, delice nefret, doruklarda aşk, doyumsuz sevinç, kahreden keder, kısaca hayat ve nefesindir.

Kadın, çocuk, hayvan, engelli ve çevre hakları. Bunlar laf ebeliğiyle, şişinmelerle, göz boyamacı kafa tutmalarla insanlık vicdanında giderek azalan notlarımızı yükseltebilir mi? Aynı dersten, yüz yıl çakmak sadece ayıp değil, ahmaklık da değil mi?

Güçlü olanın güçsüzü maddi manevi tanklarla, tüfeklerle acımasızca ezip geçtiği, hukukun -ama sana, bana amcamın kızı Süheyla’ya göre değil, evrensel kriterlere göre hukukun- üstünlüğü olmadığından gücünü, dolayısı ile mezalimini, Allah yarattı demeden artırdığı bir düzenden söz ediyoruz.

Ağlamak, şu gelip geçici dünyada herşeye rağmen varolmak demek.

Bazı şeyler var ki söylenmiyor, biz seninle sözleri susarak aştık.

Tek bildiğim hiçbir şey bilmediğimdir.

Unutur mu kalp aslını,  azınlığını aşkın?

Aşk sinsidir, usulca yaklaşır.

Kendini seçemiyorsun, bırakıp kaçamıyorsun. Yazmadığın bir hikayede, uzun ya da kısa vadede az biraz keşfediyorsun.

Aşkları da vururlar, şarkıya şiir olur. Adanır anısına kanayan sevdanın.

Yedi kat eller yakınım oldu. Gel kavuşalım artık.

Yıllar birer birer eskiyerek değiştiler. Oysa bir zamanlar çocuk gibi mahsun ve gençtiler.

Her gün bir şey daha biter, giderek acı vermez biten şeyler.

Üzgünüm, koruyamadık aşkın ahengini.

Kurallara kurban  ettik tüm aşkları.

Unutulmuyor deme sakın, unutanlar var.

Soğuk yenir kin, ihanet intikamsız kalmaz.

Akıp gider zaman, sana aldırmadan.

İlk kim bozdu sonsuz uyumu?

Düşündüm ki dünyaya gelirken de tektim.

Ağlama anne benim için. Ben de herkes kadar aldım acılardan.

Sıradan izler bırakır en tutkulu aşklar.

Sofrandaki kırıntılar kadar bile mi olamadım?

Hem kel, hem fodul takımını hart diye yiyesim var.

Dalda muhabbette kumrular, bana ayrılığı sordular. Dedim afet, yangın, dedim kar. Dedim adet aşkı vururlar.

Gönlüme gül verme sakın, koparanlar var.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir