Norm Ender En Güzel Sözleri

Bu nikotin olgusu,
Ve kalemin sorgusu,
Biten mürekkebin raptir ismii,
Renklerin savaşı ve yaşama korkusu,
Ölen bir ressamın pahalı resmi,

yollar anlatır her bedende farklı
kavgası benide ağlatır yanmayan bu sokak lambası
damgasıdır dik yokuş şehre uzak bölgeler köşe başında 10 yaşında kimlik arıyo gölgeler doğmayan hayallerin cehennemin tam ortası
seni de korkuturmu olmayan hayat sigortası ilgisiz bu devletin bak ilgisiz konutları

Sana bunu anlatayım izninle
İlk kez ağladın adını koydular
Irk ya da dil ya da garip bir dinle
Yürümeye başla, dokun, tanı, öğren
Artık varsın, varsa bir gölgen
Gör, duy verileri yüklüyor aklın
Sen büyü çoktan başladı farkın
Şimdi çocuksun deli gibi koştur
Silahın vardır ama içi boştur
Vur, kaç, evcilik, tekmele, şut çek
Oyunlar olacak zamanla gerçek
Yavaşça bedene oturuyor benlik
Gelişimin en gıcığı bu ergenlik
Leylek yok sen akıllanıyorsun
Bilgilerinden kıllanıyorsun
Biraz da eğitim, kanlı savaşlar
Didişip didişip ağıt yakmışlar
Bunlar eskiden taşa tapmışlar
Onu da zamanla kağıt yapmışlar
Şuanda mevsimin bir iki dönemli
Bu kadarı yetsin, tenefüs önemli
Sen tek acıyı sivilce sanıyorsun
Derken birkaçını daha tanıyorsun

Siz Benim Alyuvarlarım da Bekleyen Bu Nefretin
Kaçta Kaçını Gördüğünüz Dürüst Olun cevap Verin
Boy Vermek İstedim Bu Dünyada Çok Derin
İçinde Kayboldu Durmadan Yer Altı Çok Serin

Zaman geçer geçmişi yürek özler
Bi resim elimde şu an dolu gözler

Arkana yaslan sadece dinle
Her şeyi boşver bu şarkı çalsın
Bir kere olsun kalbini dinle
Kuralları bırak sınıfta kalsın.

Bir çığlık bulsam hiç susmayan
veya bir cümlede beni anlatan
gittin gideli sonsuz bir acı
ölümün önüne geçemedim yok ilacı

Gitgide trajedi olmuş rotası
Bu koskoca bir şehir dolmuş kotası
Solmuş renkler içinde çiçekler
Bir gün de olsa
mutlu kelebekler
Yüce Rabbim ne güzel de yaratmış
Bütün acısını kozasında bırakmış
Küçükken hepsini kıskanırdım
Ne değişti söyleyim; Hiçbir şey

Başlayan hatırlamaz başta yoktu son bile
Gelmiyordu söz dile görmüyordu göz bile
Hiç bişey benim değildi hiç
bişey de ben değildi
Sen değildin sen bile ben demezdim ben bile

Kısır umutların sertti maskesi,
Sesi titretti ve yoktu gölgesi,
İpi kesikdir uçurtma tavan arası,
Raflara katladı bak hiç bu anısı,

beşikten atlar uçuruma varoşların umutları
Kapitalist beyinlerin zekasının bi sonucu bu
dengesiz terazi düşman etti insan oğlunu
ve sistem öyledirki bedeni asgari çalıştırır
öküzde servetiyle görgüsüz sidik yarıştırır
boldur ülkemin politikayla kuyu kazanları

Artık büyüdün sen birey oldun
Duygu düşüncelerin daha yanlı
Sisteme göre kendi nickini buldun
Şşt fıstık ya da hop delikanlı
Hadi yaklaş bak hayatın tadına
Ölene kadar maraton bitmeyecek
Attığın her adım mutluluk adına
Ne yaparsan yap yine yetmeyecek
Önce bir iş sabah akşam yardır
Sonra dikiş ve bu ritme devam et
Bir sorun olursa bi bildiği vardır
Var adalet Allahına emanet
Yanacaksın söndür diyecekler
Yakacaksın döndür diyecekler
Seveceksin öldür diyecekler
Göreceksin kördür diyecekler
Sana yol gösterecek dik kaşlar
Burda emir çok kralını sen seç
Yaşayacağın bol sıfırlı aşklar
Pompala seçim için artık çok geç
Baksana yarın bu güneş yine doğacak
Tebrik et her tarafın örülmüştür
İnançlarına göre bir sitemin olacak
Sen daha yazmadan o görülmüştür

Kalbimin En Derinlerinde Sakladım
Öncelerde Tertemizdi Şimdilerde Cok Pasaklıyım
Ve Beynimin Her Bir Kıvrımında Acabalarla Cok Yavasladım
Ve Önümü Görmedim Bu Caddelerde Çok Dolaştım

Gücünü acıyla kazandı bu şair
Rapi yazandı hep geçmişe dair
Satıra boğdum ölümüne doğdum hayat
Çok acı verdi bunu yaşamaktı sanat

Sensizlik ve de sessizlik var
Duyupta kabul edemediğin bir yankı
Unutmak mı? Salla bu densizlik
Seni sever mi olsa kalbin haklı?

ilk ve son nefes ürkek bu beden
nedensizim sana yakışmaz kefen
sormaya korktum meleğim nerde
Tanrım hesap ver şimdi sıra sende

Umutlarınla tek başına kalınca
Herkesi yavaş yavaş tanıyorsun
Pastadaki mum sayısı çoğalınca
Sözler hep aynı, yüzler değişiyor
Yarını düşün ben o yoldan çıktım
İnsan neden hep aynı şeyi deniyor
Konuşma, sus bu oyundan bıktım

Yokluğun denizlerinde var oldum bir oltaya
Tav oldum bir noktaya çekti beni de kuytuya
Soyut somut bir similatörde dalmışım bir uykuya
Çok garip bir yerdeyim et kemik bir haldeyim

Hedef belirle o yolda ilerle,
Ben koştum hayatta hep yokuştu,
Kesildi bilek en kötü o gününde,
Dostları tanıdım ve hepsi………

bir günde gündem estetik ve sosyatik sazanları yazar mısın beyaz saray da orucunu bozanları
yazar mısın ki sen yazar mısın basın kitapları

Birkaç gerçek önündeyim, yine çıktı bak tansiyon
Bir depresyon otelindeyim adı Dünya tam pansiyon

Gözlerimde Kaybolan Bu Yıllar Oldu Her Zaman
Bakınca Arkama Silik Bir Gölge Bir De Yaşlı Bir Babam Var Ağlayan
Bu Yolda Nedenini Bilmesemde Asla Yalnız Bırakmayan
Ve Durmadan da Çabalayan

Taşımaktı bu yolun her karesinde
Unutulamaz yaraları var izinde
Derin bir okyanus suları durgun
Çocuksu bu yüzün yüreği olgun
Hırçın sözlerin kalemi yorgun
Pes etmek olmaz hadi kalk yow!!!!

Vazgeçmek korkakların işidir
Saramazsın kanatırsa gönlünü
Pişmanlık gelecekteki eşidir
Keşkelerle çürütürsün ömrünü.

Hicran bu kesik eksik kalbim
her gece sancı odamda hayalin
külleri üfle ama ben yandım
günlerim hezeyan sensiz kaldım

Bak Biri kollarımda uyuyup gitmem diyordu gitti
Biri can verip de ölsem bitmez diyordu bitti
Yüreğim ses etmez inanır, sözler şerefsiz oldu
Bu yolun sonu yok ne olur söz verme sen de aşkım

Tanrının bu sanatını insan harbi zorlamış
Yapmacık bi sistemin hiç bi amacı kalmamış
Hayat tiyatro sahnesi dünya oyun bahçesi
Oynayan çocukların neden sıfırlı karnesi

Gör…mek için önce direniyorsun,
Toz pembe ve tek bi renk doğuyorsun
Kapkara yapıyor o böyle bi dünya…
Öl…mek için sonra dileniyorsun…
Sen acını çek dur,tanıdığın her kul,
Şeklini alıyor o böyle bi dünya…

Çıktık yine yollara
Yaşıyor bu sözler anlat hadi onlara ne diyor bu gözler

Soyuna küfret oyunu biten gitsin
Doğru yolun çekilen acısı boldur
Nokta koy adına ve gidende bitsin
Kalpteki boşluğu raple doldur!!

Geçmişin sorar ve şimdi nerde?
Anılar hep yorar adınsa matem
Gölgeler sarar geceler içinde
Batmamış bir gün kalırsa zaten.

sen düş ve gülüşlerime umuttun
çiviler çaktılar sanki kalbe
yeryüzünde bak bi hayat unuttun
bu çocuk sensiz yapamadı Anne

İnadı bırak sonucunu bilmelisin
Kısa cümlemin nefesleri dardır
Kalbimi kırma zoru denemelisin
Her kilidin bir anahtarı vardır
Durgun, yorgun daha yolun yarısı
Geride kalan birkaç duvar yazısı
Umutsuz olmaz unutsa hayatta
Herşeye rağmen bu ölü ayakta
Boşvermek gerekiyor ya bazen
Gereksizce rap gündemindeyim
Yıllar geçsin içimdeki mahsen
Dibine çeken acıların demindeyim
Sözler ekledim, bekledim çok
Kimse gelmedi ve ben hep oradaydım
Sensiz tek bir hayalim yok
Diyenlerin hayali hiç olmadı saydım

Hep kötüydü derslerim komikti okul yıllarım
Fiziği sevmemiştim hiç dedim ki bomba yapmıcam
Evrenin bu sorununu duygusal cevapladım
Çok güzeldi espirim de sevmemişti kel hocam

Hey sen ordaki bak düzene alış (Kur saatini okuluna geç kalmaah)
Savaşı öğrenin yetmiyor barış,
Ben vereyim dersinide sen alma,
Tersine yolumuz ama aynı sonumuz,
Dün çocuktuk evet şimdi sorunuz,
Cep delikse velet herkes dışlar,
Toplum çıkarı olanı alkışlar,

kavgalar ve zor yaşam sebeb geçim sıkıntısı bir iş bir evdi sadece mutluluk takıntısı
sokaklarında büyüdüm hep adımlarımla büyüdü rap ve yürüdüğümde sahnelerde belgesel gibiydi hep kulaklarımda senfoni çocuk silah siren sesi dudaklarımda bir küfür ki bak hayat fakültesi mastırım bu burjuva sanatta gerçek arıyosan gözlerimde cümle çok yazma dilimi biliyosan kalbinizle yüzleşin varsa bölsün uykumu çelik kapıyla korumalar zekana denk çözüm bu mu ülkemizde sayenizde gelecek oldu bilmece onur şeref bir erkek ismi değildir ve sadece susmayın sanatçılar duydu işte kitleniz söze gelince ortalık stardan hiç geçilmiyor hesap sorun ve kafa yorun duyarlılıkta göreviniz satış düşünce korsan almayın demekle bitmiyor dinleyin siyasetin tepkisiz esirleri caddelerde boş gezen çaresiz nesilleri yarattınız ne yaptınız bu topluma bi çıkta gör her sokakta korku her bedende farklı
sorgu var
buna kader diyen kesim empati ile izlesin bi çok beden hayalleri ile sahneden yok oldular dikkat et hayat sanada böyle tablo çizmesin renklerin değişmesin bu rap sizinle ghettolar

Mutlu olursun kandır kendini
Herkes kendi kabuğuna çekilmiş
Aynalar hatırlamazsa ismini
Bedende gençliği terkedilmiş

dünya bir film açılır perden
mutlu son da yok kaçar hep senden
nefret edersin seyircilerden
sahnesi gerçek tek oyun ölümdür

Göze batınca susmayınca bana da kanca taktılar
Sanki şimdi susuyorum korkmam hiç
bi kaçıktan
Ben bir mumdum aslanım beni de böyle yaktılar
Bende hırs yapıp bitirdim okulu sonra açıktan

Zindan olursa bir dört duvar arası
Ellerinle gözlerini bağlarsın
İzleri kapanıp geçmez yarası
Çaresizce haykırıp ağlarsın

solgun her sürat yalanla boyanır
rüya biter kul gerçeğe uyanır
sonbaharı sevmiyor hiç bir yaprak
söz geçermi kadere bu kara toprak

Hiç bi oyunu ciddiye almamaktı tek suçum
Pes etmedim ve bak hayat da ağlamaklı başlıyor
Tayfalarca küfredin sayfalarca vur koçum
Çünkü ender düştükçe daha da güçlü kalkıyor

Hepsine lanet bunu görme sakın!
Çok mu büyüksün beni duyma sakın!
Gerçeğe sırtı dönüp kaçmak için
Seni seven elleri hiç tutma sakın!

sövdümse beden zamanla gelişir
güldümse neden sanmaki degişir
derdi bilmeden sözler avutmaz
göz yaşı aksın bu Gönül unutmaz

Akıyorsa gözyaşım kurumasın
Coşup seven gönlümse durmasın
Dost bildik anılarım çağırmasın
Bir daha geri dönemem

Günü gelince derdini kim taşısın
Derdimi gömüpte sana varmışken

Kalbin seni sevmeyeni yaşatsın
Ben seninle ölmeye razıyken!……….

durgunum artık suçumu ararken
bakan bir kör var seçimi yaparken

hayatı oynar amacı biçimsiz
sarhoştur acım sonucu geçimsiz

Hey aşk sözlerimde saklı rap sen elekle tat kumu
Tam rüyaya daldım hep kim kaçırdı uykumu

İlerledikçe yol kesen garip bi yolcu gitmiyor
Gider dedikçe rol kesen bu yol senaryo bitmiyor

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir